20:De finish (23)

Gehaald. Ik ben er. Heb daar ook niet zo vaak twijfels over gehad. Soms was de tijdsdruk groot, maar regelmatig was het ook een goed excuus om dingen te gaan doen die je normaal gesproken onder werktijd niet doet.
Wanneer ik er op terugkijk kan ik ronduit zeggen dat een fan geworden ben van het bloggen, terwijl ik daar in het begin nogal wat sceptisch tegenover stond. Het weken met bepaalde muzieksites was een grote favoriet, maar dat was voor die tijd ook al zo. Eigenlijk was het prettig om eens even verder te kunnen kijken. Van de meeste dingen heb je natuurlijk wel gehoord, maar om er daadwerkelijk mee aan de slag te gaan is een ander verhaal. Dat werd hierdoor wel doorbroken.
Wat betreft de organisatie, deze was voor de training weer even ouderwets door elkaar geschud. Back-office en front-office, het liep allemaal door elkaar en we waren er ook zo weer aan gewend.
Het enige min-puntje was de nogal chaotische tekst en uitleg die we bij de dingen kregen. Soms moest je behoorlijk lang lezen voordat je doorkreeg welke kant je opging. Misschien ligt dat ook wel voor een deel aan mij. Ik ben nogal nieuwsgierig van aard en dus wilde ik bij iedere link even kijken wat er achter zat.
Ben heel benieuwd naar het het nu verder gaat.

19: Bibliotheek 2.0, de klant...en ik (22)

In mijn stukje over Ding 9 heb ik het er al over gehad. Op het Net een stappenplan gevonden. Leuk om te gebruiken bij Ding 22. Dat was toen. Helaas was het stappenplan bedoeld voor een universiteitsbibliotheek en moest er veel aangepast worden. Bovendien vergde het vertalen ervan (uit het Amerikaans) veel tijd. Toch is het niet helemaal weggegooide energie. Ik heb er wel degelijk belangrijke dingen uit kunnen halen.
Inmiddels zijn we zover dat er met de meeste "Tools" een beetje gespeeld is en we in ieder geval de betekenis kennen wanneer er over gepraat wordt. In de komende tijd, gaat het er, denk ik, om hoe we deze dingen in gaan zetten en vooral welke. Want het is natuurlijk niet gezegd dat we blind alles moeten gaan doen. Dat de meningen daarover verdeeld zijn, werd in sommige blogs al duidelijk, niets nieuws dus. Een discussie met de organisatie daarover kan heel erg op z'n plek zijn. Daarmee volg ik alleen maar mijn Amerikaanse voorbeeld, dus:
Discussie ; Keuzes maken ; Beoordeling ; Planning ; Uitvoering en Evaluatie.
Hoe gaan we bijvoorbeeld om met het maken van keuzes. Kijken we naar ervaringen van andere bibliotheken. In de begeleidende tekst over Aquabrowser en My Discoveries wordt bijvoorbeeld Ann arbor genoemd als een van de meest vooruitstrevende bibliotheken op het gebied van Web 2.0. In de reacties op een stuk van John Blyberg vond ik echter een iets andere tekst over datzelfde Ann Arbor:
"Free tagging in the Ann Arbor catalog as it pertains to the discovery of material is indeed a failure, simply because the data set hasn't grown large enough to become terribly meaningful. The amine and fantasy crowds you speak of consists of one, maybe two people who went on a tagging frenzy very early on. Because of that, nine months latern the system has not been able to compensate for the skew. From a findability standpoint, the top tags are meaningless to anyone who isn't interested in amine or fantasy."
Een beter voorbeeld waar het free tagging wel gelukt lijkt is Danbury Library (www.Danburylibrary.org). Deze site is sowieso de moeite waard.
Tot zover de interne processen, deze zullen wel doorgaan. Maar wat is het uiteindelijke doel. Dat was toch altijd de service naar de klant. Het is juist die klant die ik in dit hele gebeuren een beetje gemist heb. Ook bij de sociale netwerken. Ik kan me voorstellen dat de bibliotheek graag gevonden wil worden op MySpace, als vriendje. Ik kan me echter net zo goed voorstellen dat de betreffende doelgroep (die we nu ook nauwelijks bereiken)een ander idee heeft van wat een bibliotheek zou moeten zijn en roept: "My Space, get out". Mij lijkt het dan ook beter om eerst te leren wat er leeft bij de beoogde doelgroepen en daarna pas de keuzes te maken.
En ik? Wat is mijn mening? Ik zie wel mogelijkheden, maar goed afgewogen, beredeneerd en onderbouwd. Intussen wacht ik op L 4.0 (zoals deze geschetst wordt in "A temporary place in time" van Wendy Schulz) The neo-library experience.

18: Catalogi delen (21)

Heb de catalogus van de Oba opgestart. Omdat in de eerste instantie niet zo heel duidelijk werd of het niet reageren van My discoveries aan de apparatuur lag of aan mij, overgeschakeld naar World cat. Daar het een en ander uitgeprobeerd. Leuk om te doen. World cat heeft een klein nadeeltje, wanneer je daar in aan het zoeken bent, heb zo tien titels op het scherm staan waar je niet makkelijk en meer waarschijnlijk helemaal niet aan kunt komen. Heb besloten de proef op de som te nemen. Latere berichten volgen nog.
Daarna terug naar de Oba discoveries. Op een andere pc werkte hij wel (hoi hoi, het lag niet aan mij). Hier heb ik maar een account aangemaakt. Ik zit bijna dagelijks in de Oba-catalogus, dus zalik het wel gaan gebruiken denk ik. Het is een leuk idee. Zelf doe ik hier veel cataloguswerk en het is altijd weer apart om uit te leggen waar je mee bezig bent, omdat het grootste deel van je collega's niet of maar heel gedeeltelijk weet wat je dan aan het doen bent. Dus, een stap in de goede richting.
Vervolgens de site van AnnArbor District Library voorlopig even bij mijn favorieten gezet. Interessant hoe zij omgaan met bepaalde dingen.

17: Nu ding 13 echt

Het concept
Het verhaal van ding 13
Dit zijn voor mij de krenten uit de pap. De opdracht was om iets te doen met gedeelde documenten. Het idee kwam van Giertjes. We schrijven met z'n allen een verhaal. Zij begon. Altijd leuk om te zien hoe er in zo'n eerste alinea zaken aangegeven worden. In de dagen die volgden zag je het groeien. Vervolgens ging het alle kanten op. Steeds werden er elementen toegevoegd die onverwacht, nieuw en spannend waren. Uiteindelijk staat alles er en dan begint de lol pas. Schuiven, passen, meten, hier en daar wat tekst toevoegen. Veel plezier wanneer je leest dat de film The Matrix wordt uitgezonden en je ineens daardoor nog wat ideeën krijgt die ook heel goed bruikbaar zijn. Vervolgens is het nog een hele klus om dit goed gepubliceerd te krijgen, maar ook dat is uiteindelijk gelukt.

16:Sounds of silence (20)

Muziek, geluid, alles is goed. Bij ding 17 heb ik uitgebreid mijn mening gegeven over last.fm. Geweldig. Als het maar geluid geeft. Nu ben ik dus even gaan kijken wat er nog meer te vinden is op dit gebied. Ik stuitte op Deezer. Eenzelfde soort site als last.fm, nog geen jaar in de lucht en van franse origine. Op last.fm is echter alles zo vertrouwd. het is net als wanneer je een nieuwe auto ophaalt en je weet niet wraar de knoppies zitten.
Waar kun je een iste als last.fm voor gebruiken binnen het kader van de bieb. Ik heb bij ding 17 al gesteld dat het prettig is om eigen achtergrondkennis uit te breiden. Vandaag kwam ik erachter hoe het delen van die kennis in z'n werk gaat.
Collega naast me laat een song horen van de Mp3. Ik wil weten wat het is. Ben onmiddellijk fan van de muziek. Collega noemt naam van de artiest. Ik kijk op last.fm wat er zoals te vinden is over Emily Haines. En vraag tot slot de betreffende cd aan bij de CDR.
Op deze manier deel je alleen met collega's (is niets tegen), maar het zou leuk zijn en nog gevarieerder wanneer je dit ook met de klanten van de bieb kunt doen. Toekomstmuziek. Helemaal niet.

15: Vrijblijvend socialiseren (19)

Zoals ik in een eerder bericht al gemeld heb ben ik lid geworden van NZHdigitaal.ning.com. De onderwerpen waar over gesproken (in de vorm van mail etc.) worden zijn aquabrowser ; zoek & boek etc. etc. Onderwerpen die rechtstreeks met het werk te maken hebben. Voor mijn sociale contacten ga ik liever bij mensen langs, hetzij bij hen thuis, hetzij in de kroeg. Belangrijk voor mij is om het non-verbale gedrag te zien.
Heb wel even rondgekeken op Hyves en z'n soortgenoten, maar kon toch niet ontkomen aan beelden uit bepaalde films. Ik herinner me nog het beeld van een vrouw, helemaal omgeven door beeldschermen. Haar eten besteld ze via internet.Wanneer het bezorgd wordt laten ze het voor haar deur achter, want stel je voor dat haar privacy geschonden wordt. De enige soortgenoot waar ze (gedwongen) mee in aanraking komt heeft andere plannen en dat levert voor haar helaas het eind en voor ons een welkom en spannend avondje televisie op.
Zoals je wel zult merken heb ik het niet zo op dit ding. Wanneer ik solialize wil ik mensen zien (en niet via een webcam), ik wil hun non-verbale reacties kunnen peilen. Kortom, ik wil weten of ze echt zijn. Sociaal zijn in het virtuele is me echt te vrijblijvend.

14: Winds of change (18)

In de uitleg die hoort bij dit onderdeel vond ik de zin: "Heb je geen boeken?" Ik heb het even drie keer gelezen. Er was een tijd dat ik me niet voor kon stellen dat er mensen waren die uit vrije wil geen boeken in hun bezit hadden. De laatste tijd echter wordt die gedachte hoe langer hoe gewoner. Bij mij thuis gaat alle beschikbare ruimte op aan cd's en (muziek)dvd's. Boeken moeten steeds meer wijken. Mijn huis wordt niet groter, mijn collecties wel. Natuurlijk is er een kleine collectie boeken die ik nooit weg zal doen. Sterker nog, laatst toen ik weer eens wat ruimte vrij moest maken in een kast, kwam ik er weer een paar tegen. En toch heel blij dat ik ze niet weggegooid had.
Maar Library thing is toch ook heel goed te gebruiken wanneer je geen boeken hebt. Hoe vaakt gebeurt het niet dat je in een blad iets lees over een boek, of dat je gewoon in een gesprek iets hoort en denkt: die titel moet ik onthouden. Tien tegen een dat je die titel zo weer vergeten bent. Wat ik gedaan heb in Library Thing (overigens gewoon de Engelse versie) is de boeken opgeslagen die ik nog lezen wil. Met daarbij ook nog wat titels die in aanmerking komen om ze nog eens te lezen. De ratings zijn bij mij gebaseerd op de verschillende recensies. Altijd leuk om te kijken of je jezelf daar nog in herkent na lezing.
Mijn plankje

13: Favorieten (17)

Op zoek naar een Web 2.0 dienst betekent voor mij dat ik niet zo heel lang hoef te zoeken. last.fm is veruit favoriet. Hoe zoek je in een brij van nieuwe releases vooral naar datgene dat je nog niet kent. Zeker wanneer dit om stijlen gaat die niet direct 'mainstream'te noemen zijn. Natuurlijk, Top-zoveel materiaal is overal te vinden, grote winkelketens hebben vaak zelfs niet meer dan dat. En voorlopig maakt ons eigen bedrijf zich daar ook nog schuldig aan, door alleen Top 100 albums aan te bieden, maar ik heb goede hoop dat het op een dag beter wordt. Uitleencijfers en verkoopcijfers (in de winkels) wegen zwaar. zeker in een branche waar het toch al moeilijk is om je hoofd boven water te houden.
De vraag blijft altijd, hoe selecteer je datgene wat jij het waard vind om naar te luisteren, zonder dat je vastloopt in het zoveelste fragment waar je niet op zit te wachten.
Heeft de bibliotheek hier wat aan? Alleen indirect. Wanneer je via Last.fm je kennis vergroot, dan is de kans op herkenning van hetgeen soms via de CDR of Aida aangeboden wordt ook groter.
Leuke elementen op deze site: Upcoming concerts en Hyped tracks.

12: Ervaringen uit het verleden (15 en 16)

Ding 13 heeft heel veel tijd gekost. Voor het eerst in deze cursus ben ik dingen thuis gaan zitten doen. Opmerkelijk wanneer je je bedenkt dat ik geen internet heb. Sommige mensen krijgen al vraagtekens in hun ogen, maar ik verklap nog even niets. Het was leuk, leuk, leuk.
Nu de podcasts. De eerste (en laatste) keer dat ik er mee te maken had was tijdens een studiedag in Nijmegen. Presto Agitato II. Over het muziekbibliotheekwerk. In het midden van de zaal stond een klein mengpaneel, een laptop en een microfoon. Dat was het. De hele dag was alles voor iedereen te volgen. Eigenlijk had ik er dus niet heen hoeven gaan, maar ja, de gezelligeheid en het bijkletsen met collega's heeft ook z'n waarde. Natuurlijk ben ik gaan kijken of de podcast nog terug te vinden was. Op www.biebspod.nl is alles te beluisteren en nog veel meer. Ook bijvoorbeeld de verslagen van "Bibliotheekplaza"en "Gamen in de bieb", zijn daar te vinden. Dit is allemaal voor intern gebruik, maar lezingen en concerten kunnen natuurlijk ook naar klanten toe beschikbaar gesteld worden. Wanneer deze niet in de gelegenheid zijn om deze activiteiten bij te wonen.
You Tube vind ik een heel ander verhaal. Ik was niet verbaasd dat het als onderdeel was opgenomen en heb fijn een uurtje filmpjes zitten kijken. Als altij op zoek naar die ene nog niet eerder geziene (studio) clip, van dat onbekende nummer, waar je toch een keer beeld bij wil zien. Gezien de kwaliteit van de filmpjes lijkt dit me voor bibliotheekgebruik tien keer niks, bovendien kun je makkelijk de fout in met de tags. Een zoekoptie levert zowel porno als muziek op. Maar het was leuk om te doen en een paardagen later heb ik het nog eens herhaald, om te kijken of ik het nog wist.

11: De omgekeerde wereld (14)

Ook grappig om dingen eens anderom te doen. Het het achtergrondmateriaal gelezen en vond in de lijst bij de bibliotheken die dit gebruiken Exeter Public Library. Laat ik daar de komende zomer waarschijnlijk even kunnen kijken. helaas waren ze op dit moment offline, dus probeer ik het komende week even. Maar ik kan natuurlijk eerst dit stukje wel schrijven.
Voor mij heeft het niet zoveel zin om te gaan Im'men met collega's die een of twee deuren verder zitten. Ik neem dan meestal toch wel gewoon de moeite om op te staan en er even heen te lopen. Kletsend bij het koffieapparaat ontstaan de beste ideeën. Dit is een veelgebruikt concept. Of dat via IM ook het geval is blijft voor mij een vraagteken. Je mist de non-verbale communicatie met personen.
Inmiddels heeft Aladin ook een chat-versie. Heb het een keer in bedrijf gezien. Leuk, maar het stelt wel andere eisen aan de medewerkers. Chatten en zoeken tegelijk is niet voor iedereen weggelegd. Snelzoeken op het web ook niet.

10: Het begint te dagen (13)

Dit begint echt leuk te worden. Werken aan gezamenlijk document is grappig, omdat er input komt van totaal verschillende mensen en je van tevoren nooit weet welke kant het uitgaat. Wat niet lukte is het gelijktijdig inloggen op twee verschillende werkplekken en elkaar al schrijvend aansturen. Dat heeft tot gevolg dat (goede) ideeën ineens niet meer van toepassing zijn of alleen nog via een omweg. Toch kan het goed inzetten van juist zo'n omweg een feestje zijn waardoor je ineens weer nieuwe ideeën ziet.
Gewoon leuk om te doen, maar, zoals met alle leuke dingen let je even niet op hoeveel tijd dit kost, zowel op het werk als thuis.

9: Terug naar mijn jeugd (12)

Net terug uit de zandbak. Heb maar een oud document geplaatst, of liever gezegd een deel daarvan, een klein deel daarvan. Dat deed me eraan denken dat ik met dat document ook nog iets anders moest. Heb ik nu ook gedaan. Toch handig zo'n cursus.
Uiteindelijk heb ik wel een idee waarvoor ik een wiki wil maken, alleen dat document zit nog in mijn hoofd. Ik ga daar eens rustig voor zitten, dan is het ook geen cursus meer, dan is het gewoon werk.
Het volgende ding (13) doen we samen met de anderen van onze groep. Een leuk ideetje. Ga er nog niet al teveel over zeggen, dan is de lol eraf. Gewoon maar doen.

8: Ineens is het overal (11)

Heb inderdaad een weekje alleen maar uitgerust. Dinsdag had ik een cursus over het gebruik van de Aquabrowser. De bijbehorende powerpoint presentatie stond op de site nzhdigitaal, waar je je aan kon melden om deel te nemen aan de diverse discussies. Normaal gesproken heb ik altijd zoiets van laat maar. Dit keer dus niet. Onmiddellijk aangemeld. Merk toch dat ik daar niet alleen wat makkelijker over denk, maar dat ik het ook nog leuk vind.
Daarna overgegaan naar het leeswerk wat betreft de Wiki's. Vooral de uitleg over de onderwijswiki's was leuk. Niet omdat ik zoveel met het onderwijs doe, maar omdat daar wat begrijpelijke handleidingen te vinden zijn. Hierna nog even in de zandbak kijken.
Mij lijkt het vooral handig wanneer je met verschillende mensen, die niet voortdurend beschikbaar zijn, aan dezelfde documenten werkt. Het is dus voornamelijk de efficincy die met trekt. Denk ik.

7: delicious (10)

Eigenlijk is dit een aanvulling op het vorige bericht. Zo vlak voor mijn vakantie wilde ik ook ding 10 nog even doen. Dan kan ik wanneer ik terug ben, fris en uitgerust, aan de Wiki's beginnen. Iets dat me echt heel leuk lijkt.
Omdat ik thuis geen internet heb, bewust of niet, is Delicious een uitkomst. De meeste van mijn favoriete sites hebben nog geen RSS en al moet ik zeggen, dat ik de echte favorieten blind intik is dit toch een uitkomst. Ik zie mezelf al helemaal in een ver vreemd warm land met mijn gedachten duidelijk ergens anders. Reden om toch maar een eigen Delicious pagina aan te maken.
Zo, nu eerst een weekje uitrusten en dan gewoon weer verde.

6: Wisselkind (9)

Grappig om te zien hoe snel de cursus "23 dingen" en daarmee Web 2.0 zich een plaatsje veroverd heeft binnen ons bedrijf. Er wordt over gepraat. Het genereert ook felle voor- en tegenstanders. Kortom, het is net als in de echte wereld. En er is nog een overeenkomst. Net als in de echte wereld vinden wij het hebben van de vrijheid van meningsuiting een groot goed. Wanneer dan blijkt dan anderen eveneens een eigen mening hebben die tegengesteld is, dan wordt het al wat moeilijker om daar relaxed mee om te gaan.
En ik?
Ik ben een wisselkind. De ene keer ben ik dolenthousiast over de cursus en neem dan wat meer tijd dan officieel is toegestaan. Andere keren vind ik het gebakken lucht en is het gevloek een paar kamers ver te horen. Maar dat is toch ongeveer normaal.
Dat brengt mij bij mijn visie op Web 2.0.
Alle losse elementen van de cursus evalueren is voor mij niet zo belangrijk. Bovendien is dat door collega's al gedaan. Vanaf het begin heb ik Web 2.0 als een groot geheel beschouwd. Op zoek gegaan naar informatie over invoering en gebruik in de bibliotheek. Ik kwam uit bij Library 2.0 en vond daar een compleet stappenplan. Met gegevens over implementatie en de consequenties ervan met de valkuilen.
Maar dat is Ding 22 en zover ben ik nog niet.

5: Vervolg van het spel (8)

Even een kleine crisis. Zat wat tekst te verwijderen en ineens was mijn pasje ook weg. Gelukkig is er dan deskundige hulp in de buurt. Bij ding 7 was ik al begonnen met het maken van een pasje, maar kennelijk zat ik toen niet in het goede programma. Nu wel. Weer even gezocht naar een passende foto. Wanneer je zo'n hek doorgaat dan kijk je ook niet vreemd op wanneer je op een dergelijke meeting terecht komt. In mijn vorige berichtje had ik al vastgesteld dat er even geen foto's meer kwamen. Dat bleek een misrekening. Maar voor nummer 9 schrijf ik gewoon een stukje.
De afgelopen weken al heel veel gedaan, het is wonderlijk om te zien hoe snel het gaat, maar daarover bij ding 9 meer.

4:Nog wat gespeeld (7)

Toch wel leuk, dit soort toepassingen. Voorlopig stop ik even met de afbeeldingen. Het raakt een beetje vol allemaal en dat is niet de bedoeling.
De uitleg over dit onderdeel gelezen (en gelezen en gelezen) en niet helemaal begrepen. Niet omdat het in het Engels was. Ik denk dat dit komt omdat ik het waarschijnlijk hoogst zelden zal gebruiken.
Het werken met de toepassingen die ik wel gebruik (alleen heel basic) begint wel te wennen. Betrap mezelf erop dat ik 's ochtends wanneer ik begin, toch stiekem eerst even kijk of er reacties zijn en meestal zijn die er ook.
Zo ik ben weer bij. In mijn geval betekent dat alleen maar dat ik niet zo heel erg veel meer achterloop.

3: Flickr: foto-zoektocht (6)

Lang gezocht naar een beeld dat binnen de sfeer van mijn blog bleef. Deze had de juiste elementen. Duister, het oog een bevroren, zwart vlak. Toch suggereren de vogels beweging.

De zoektocht naar de juiste foto was een feestje. Het moest een foto zijn die binnen de sfeer van het blog paste. Ik zie nu eenmaal graag dat beeld, tekst en achtergrond elkaar ondersteunen. En wat betreft het beeld is Flickr een uitkomst. Ik was al bekend met 'morguefile.com', maar Flickr is wat uitgebreider. Ook leuk om te ervaren hoe verschillend mensen onderwerpen interpreteren. Ik bedoel maar, voor deze foto kon ik maar een beperkt aantal items opgeven, maar heel verrassend kwam ik beelden tegen die ik daar zeker niet verwacht had. Ook het doorklikken binnen de sets leverde onverwachte resultaten op. Ik moest echt uitkijken dat ik daar niet urenlang mee doorging. Het in het bericht plakken ging vrij soepel dit keer, al probeerde ik nog even om de url onder mijn computer te plakken, hetgeen fout was. Eigenlijk wil ik door met ding 7, maar ik heb toch echt een andere afspraak.

2: Doorgaan, we zullen......

Eigenlijk ben ik redelijk blij. Anderhalve week heb ik gevochten, met zowel een foto, als met het instellen van mijn Rss. Stond de foto na veel u-bochten gecreëerd te hebben, uitvoerig overleg gehad te hebben met anderen en nog wat zijweggetjes te hebben bewandeld, op zijn plek, was mijn opluchting groot en kwam mijn enthousiasme weer een beetje terug. Dus besloot ik, overmoedig geworden direct door te gaan met RSS. Eerst lezen, filmpje kijken en toen aan de slag. Dacht ik. Helaas, de links werkten niet. Inmiddels heb ik mijn feeds allemaal handmatig toegevoegd. (ja ook al de blogs van de cursus), want zeg nou zelf, je moet toch wat. Nieuws over kunst en media stroomt zo snel binnen dat ik het niet meer bij kan houden. Maar ik loop nog maar 2 hoofdstukjes achter.
Overigens was ik verrast door de reacties op mijn eerste stukje. Kennelijk intrigeert de naam van mijn blog. Het gaat hier niet om een gebied in Engeland, zoals iemand veronderstelde. Het is simpel een stukje bewerkte songtekst uit een heel onbekende song van een heel bekende band. Meer hints kan ik niet geven, maar wie ernaar wil zoeken heeft natuurlijk alle vrijheid.
Verslavend? Nog steeds niet en zeker niet met een pc die Keith Bakker neigingen vertoond.

Eerste keer

Eindelijk van start. Nadat we afgelopen donderdag de kick- off hadden, was ik niet alleen enthousiast, ondanks dat ik de presentatie wat moeilijk kon lezen. Ik was ook vastbesloten zo snel mogelijk te beginnen met lezen (ding 1). Eerst nog even een overleg, daarna een lunch. Terug op de bieb wachtten er andere werkzaamheden en voor ik het wist, was het tijd om naar huis te gaan. Vrijdags hetzelfde. Andere afspraken, andere werkzaamheden.
Nu, maandag eindelijk. Weblog gemaakt en mijn eerste berichtje geschreven. De helft van de tekst verwijderd. 100 woorden zijn niks.
Verslavend, vast wel, maar nu nog even niet.